Ogen zijn de weerspiegeling van de ziel, wordt er gezegd. Heb je er wel eens op gelet wat er dan te zien valt in de ogen van een ander? Kijk jij wel eens in de ogen van een ander? En wat ziet de ander in jouw ogen? Heb je wel eens voor de spiegel gestaan en gekeken wat er bij jou in je ogen te zien was?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet snel naar mijn ogen kijk als ik in de spiegel sta te staren. De spiegel is voor mij meer een noodzakelijk middel om te zien of mijn haar wel goed zit, of m’n kleren nog wel een beetje fatsoenlijk zitten; maar echt in mijn ogen kijken als ik de spiegel voor me heb, dat gebeurt niet vaak.
Gisteravond werd deze vragen gesteld op een avond van JijDaar en dat stemt tot nadenken. Wat straalt er uit mijn ogen? Wat zien anderen als ze mij zien? En wat zie ik om me heen in de ogen van een ander? Is het niet zo dat er heel veel leegte en verdriet schuilt in de ogen van anderen?
Ja, er straalt heel veel leegte, verdriet, pijn, verbrokenheid, verslagenheid en nog veel meer uit de ogen van mensen. De wereld is zijn spiegel kwijt geraakt en kijkt zichzelf niet meer in de ogen. Men steekt de ogen van een ander liever uit, dan dat men erin kijkt en zich bewust is van het leven achter die ogen.
Maar gelukkig weet ik ook dat er Iemand is die geen leegte in Zijn ogen heeft. Dat is onze God, die naar ons kijkt met vriendelijke en bewogen ogen. Hij ziet dat we hier op aarde veel pijn en verdriet meemaken. Hij weet wat we meemaken en dat het niet altijd makkelijk is. Hij zorgt er niet altijd voor dat we die pijn en verdriet kwijtraken, maar Hij zorgt wel voor iets anders. Een spiegel!
De spiegel die Hij laat zien, laat 2 dingen zien: Hij laat zien wie je zelf bent, een spiegel die je bewust laat zijn wat er achter jouw ogen schuil gaat. Maar in die spiegel laat God ook Zichzelf zien. Hij laat zien dat Hij ogen heeft die om je geven, waar rust van uit gaat, waar vreugde in te zien is.
Dat zijn Gods ogen en daar kijk ik graag in! Ik moet toegeven dat ik veel te vaak te druk ben om er in te kijken, maar als ik dan weer die spiegel zie, ben ik er weer van bewust dat God altijd naar mij kijkt en dat ik hem veel te vaak vergeet. Hij kijkt altijd naar mij met zijn bezorgde ogen, en ik kijk vaak de andere kant uit. Maar gelukkig is er dan elke keer weer de spiegel die mij dat doet beseffen.
Ben je ook benieuwd naar die spiegel? Dat is de Bijbel. Daar lees ik heel veel over God, maar ook heel veel over mezelf! Ben je ook benieuwd? Laat je inspireren door de woorden uit de Bijbel!
En wil je weten hoe het gisteravond was en meer weten over het verhaal van de ogen? Kijk dan op kijkdaar.jijdaar.nl en bekijk de video van de zingkring van 28 januari 2012.
